Przejdź do treści
JakWyleczyc.pl

PCOS, jakie daje objawy i jak wygląda rozpoznanie?

Zespół policystycznych jajników (PCOS) to jedna z najczęstszych chorób endokrynologicznych u kobiet w wieku rozrodczym, którą u dorosłych kobiet rozpoznaje się dopiero po stwierdzeniu co najmniej dwóch z trzech cech, hiperandrogenizmu, zaburzeń owulacji objawiających się nieregularnymi miesiączkami oraz obrazu policystycznych jajników w USG lub podwyższonego stężenia AMH, i po wykluczeniu innych chorób dających podobny obraz. Sam wynik USG pokazujący policystyczne jajniki nie jest równoznaczny z rozpoznaniem, bo taki obraz zdarza się też u zdrowych kobiet. U nastolatek obowiązują odrębne, bardziej ostrożne zasady, które chronią przed przedwczesnym rozpoznaniem w pierwszych latach po pierwszej miesiączce. Poniżej wyjaśniamy, jakie objawy mogą wskazywać na PCOS, na czym dokładnie polegają aktualne kryteria rozpoznania i jakie badania wykonuje się w tej diagnostyce.

Trzy probówki laboratoryjne obok karty z wykresem liniowym i lista kontrolna z zaznaczonymi pozycjami
Spis treści

Jak często występuje PCOS?

Zespół policystycznych jajników (PCOS) jest jedną z najczęstszych chorób endokrynologicznych u kobiet w wieku rozrodczym i dotyczy około 10 do 13 procent kobiet na świecie, przy czym nawet 70 procent chorych pozostaje niezdiagnozowanych.

Częstość występowania na poziomie 10 do 13 procent potwierdzają zarówno międzynarodowa wytyczna International Evidence-based Guideline for PCOS z 2023 roku, przygotowana z udziałem 39 towarzystw i organizacji z 71 krajów, jak i Światowa Organizacja Zdrowia (WHO), która podaje też, że nawet 70 procent chorych na świecie pozostaje niezdiagnozowanych. Tak wysoki odsetek niezdiagnozowanych przypadków wynika częściowo z różnorodności objawów, o czym piszemy w kolejnej części.

Jakie objawy mogą wskazywać na PCOS?

Objawy PCOS różnią się między pacjentkami i mogą obejmować nieregularne, rzadkie lub nagle zatrzymujące się miesiączki, brak lub rzadką owulację, nadmierne owłosienie twarzy lub ciała albo łysienie typu męskiego, trądzik oraz trudności z zajściem w ciążę.

Tę samą grupę objawów wymieniają zarówno WHO, jak i polski oficjalny portal pacjenta (pacjent.gov.pl), który dodaje do niej również ból w miednicy. W polskim badaniu obejmującym 289 nastolatek diagnozowanych z powodu hiperandrogenizmu lub zaburzeń miesiączkowania kliniczne cechy hiperandrogenizmu, takie jak nadmierne owłosienie, stwierdzono u 88 do 91 procent pacjentek z PCOS, czyli częściej niż podwyższone stężenie androgenów we krwi, wykryte u około 55 procent z nich. Trądzik występował u około 70 procent dziewcząt z PCOS, wobec mniej niż 40 procent w grupie bez tego rozpoznania. Żaden pojedynczy objaw z tej listy nie przesądza jednak o rozpoznaniu.

Ile kryteriów trzeba spełnić, aby rozpoznać PCOS u dorosłej kobiety?

Aktualnie obowiązująca definicja PCOS u dorosłych kobiet wymaga stwierdzenia co najmniej dwóch z trzech cech: hiperandrogenizmu klinicznego lub biochemicznego, zaburzeń owulacji objawiających się nieregularnymi miesiączkami oraz obrazu policystycznych jajników w USG, po wykluczeniu innych przyczyn dających podobne objawy.

Zasada ta pochodzi z międzynarodowej wytycznej z 2018 roku, która rozwinęła konsensus rotterdamski z 2003 roku, i potwierdza ją też Światowa Organizacja Zdrowia. Żadna z trzech cech, sama w sobie, nie wystarcza, dopiero ich połączenie, przy jednoczesnym wykluczeniu innych chorób o podobnym obrazie, pozwala lekarzowi postawić rozpoznanie.

Co zmieniło się w najnowszej międzynarodowej wytycznej dotyczącej rozpoznania PCOS?

W aktualizacji międzynarodowej wytycznej z 2023 roku dopuszczono oznaczenie hormonu antymullerowskiego (AMH) we krwi jako alternatywę dla USG przy ocenie obrazu jajników u dorosłych kobiet, a gdy jednocześnie występują nieregularne miesiączki i cechy hiperandrogenizmu, ani USG, ani AMH nie są w ogóle potrzebne do rozpoznania PCOS.

To praktyczna zmiana względem wersji wytycznej z 2018 roku, w której trzecie kryterium opierało się wyłącznie na USG. Podobnie jak USG, samo podwyższone AMH nigdy nie powinno być jedynym testem decydującym o rozpoznaniu, o czym piszemy w kolejnej części.

Poniższa tabela porządkuje te trzy kryteria.

Trzy kryteria rozpoznania PCOS u dorosłych kobiet. Do rozpoznania potrzeba co najmniej dwóch z nich oraz wykluczenia innych przyczyn.
KryteriumNa czym polegaUwaga
HiperandrogenizmKliniczny, na przykład nadmierne owłosienie, lub biochemiczny, czyli podwyższone stężenie androgenów we krwiOceniany między innymi w zmodyfikowanej skali Ferrimana i Gallweya
Zaburzenia owulacjiNieregularne miesiączki jako wyraz braku lub rzadkiego występowania owulacjiNie każde nieregularne krwawienie samo w sobie je potwierdza
Obraz policystycznych jajnikówOcena w USG, a u dorosłych kobiet alternatywnie oznaczenie AMHNigdy nie jest samodzielnym testem rozpoznania

Wystarczą dowolne dwa z tych trzech elementów, zawsze po wykluczeniu innych chorób.

Czy sam obraz policystycznych jajników w USG wystarcza do rozpoznania PCOS?

Sam obraz policystycznych jajników w badaniu USG, bez towarzyszących zaburzeń miesiączkowania lub cech hiperandrogenizmu, nie jest równoznaczny z rozpoznaniem PCOS, ponieważ taki obraz jajników występuje też u zdrowych kobiet, a część kobiet z PCOS w ogóle nie ma policystycznych jajników.

WHO wprost stwierdza, że policystyczne jajniki nie są wymagane do rozpoznania tej choroby. Dane z literatury klinicznej pokazują też, że taki obraz jajników spotyka się nawet u 5 do 50 procent kobiet bez PCOS, zwłaszcza przed 30 rokiem życia. Ta sama zasada dotyczy AMH: wytyczna zaleca, aby nie stosować tego oznaczenia jako jedynego testu, bo pojedyncza cecha obrazu jajników, niezależnie od metody, nigdy nie wystarcza bez pozostałych elementów kryteriów.

Najczęstsze nieporozumienie: wynik USG to nie rozpoznanie

  • Obraz policystycznych jajników w USG sam w sobie nie jest rozpoznaniem PCOS. Taki obraz zdarza się też u zdrowych kobiet, zwłaszcza przed 30 rokiem życia.
  • Część kobiet z potwierdzonym PCOS w ogóle nie ma policystycznych jajników widocznych w USG.
  • Podwyższone AMH podlega tej samej zasadzie: bez pozostałych cech kryteriów samo w sobie nie wystarcza do rozpoznania.
  • Rozpoznanie zawsze wymaga też wykluczenia innych chorób o podobnym obrazie klinicznym.

Kolejna część wyjaśnia, jaki próg liczby pęcherzyków stosuje się dziś w tej ocenie.

Jaki próg liczby pęcherzyków w USG stosuje się obecnie?

Aktualnym progiem rozpoznania policystycznego obrazu jajników jest stwierdzenie co najmniej 20 pęcherzyków o średnicy 2 do 9 milimetrów w co najmniej jednym jajniku w badaniu USG, najlepiej wykonanym drogą przezpochwową, gdy jest to możliwe.

W internecie wciąż krążą starsze wersje tego progu, dlatego warto opierać się wyłącznie na aktualnej wytycznej z 2023 roku, która potwierdziła tę wartość jako obowiązującą. Ten sam dokument wskazuje, że badanie USG przezpochwowe daje najdokładniejszy obraz jajników, gdy pacjentka je akceptuje.

2 z 3Kryteria rozpoznania u dorosłychHiperandrogenizm, zaburzenia owulacji i obraz policystycznych jajników w USG lub AMH, po wykluczeniu innych przyczyn.
Od 20 pęcherzykówPróg w USGCo najmniej 20 pęcherzyków o średnicy 2 do 9 milimetrów w co najmniej jednym jajniku.
Bez USG i AMHGdy współwystępują 2 cechyNieregularne miesiączki razem z hiperandrogenizmem u dorosłej kobiety wystarczą bez dodatkowych badań obrazowych czy hormonalnych.

Powyższe zasady dotyczą dorosłych kobiet, u nastolatek obowiązuje inne podejście.

Czym różni się rozpoznanie PCOS u nastolatek?

U nastolatek rozpoznanie PCOS wymaga jednoczesnego stwierdzenia zarówno zaburzeń owulacji objawiających się nieregularnymi miesiączkami, jak i hiperandrogenizmu klinicznego lub biochemicznego, a badanie USG oraz oznaczanie AMH nie są zalecane w tej grupie wiekowej ze względu na niską swoistość i częste występowanie policystycznego obrazu jajników u zdrowych nastolatek.

To odwrotność zasady obowiązującej u dorosłych: zamiast dwóch z trzech elementów do wyboru, u nastolatek wymagane są dokładnie te dwie cechy łącznie, bez możliwości zastąpienia ich obrazem USG. Przegląd literatury poświęcony diagnostyce PCOS w okresie dojrzewania podkreśla, że stosowanie kryteriów opartych na USG u nastolatek jest niewłaściwe, bo wiele zdrowych dziewcząt ma obraz policystycznych jajników już we wczesnych latach po pierwszej miesiączce.

Co oznacza zwiększone ryzyko PCOS u nastolatki?

Nastolatka, u której stwierdza się tylko jedną z dwóch wymaganych cech PCOS, może zostać zakwalifikowana jako obarczona zwiększonym ryzykiem tej choroby i ponownie oceniona najpóźniej 8 lat po pierwszej miesiączce, przy czym nieregularne miesiączki w pierwszym roku po pierwszej miesiączce są uznawane za prawidłowy element dojrzewania, a nie objaw choroby.

Artykuł kliniczny oparty na tej wytycznej opisuje taki przypadek: nastolatkę z pierwotnym brakiem miesiączki, bez jednoznacznego hiperandrogenizmu, zakwalifikowano jako obarczoną zwiększonym ryzykiem PCOS, z ponowną oceną w terminie do 8 lat od pierwszej miesiączki, a nie jako pacjentkę z pewnym rozpoznaniem. To rozróżnienie chroni młode dziewczęta przed przedwczesnym rozpoznaniem w okresie naturalnie niestabilnego cyklu.

Jakie choroby trzeba wykluczyć przed rozpoznaniem PCOS?

Przed rozpoznaniem PCOS konieczne jest wykluczenie innych chorób dających podobny obraz, w tym zaburzeń czynności tarczycy poprzez oznaczenie TSH, hiperprolaktynemii poprzez oznaczenie prolaktyny oraz nieklasycznej postaci wrodzonego przerostu nadnerczy poprzez oznaczenie 17-hydroksyprogesteronu, a w uzasadnionych klinicznie sytuacjach także innych przyczyn, takich jak zespół Cushinga czy guzy wydzielające androgeny.

Algorytm diagnostyczny opisany w wytycznej z 2023 roku wskazuje też oznaczenie FSH oraz, przy znacznie podwyższonych androgenach, dodatkowe poszukiwanie guzów jajnika lub nadnerczy oraz zespołów ciężkiej insulinooporności. To wykluczenie jest integralną częścią rozpoznania, nie opcjonalnym dodatkiem.

Jakie badania wykonuje się w diagnostyce PCOS?

Diagnostyka PCOS obejmuje szczegółowy wywiad i badanie fizykalne z oceną nasilenia owłosienia w zmodyfikowanej skali Ferrimana i Gallweya, badania krwi oceniające stężenie testosteronu, najlepiej metodą wysokiej dokładności, oraz, gdy jest to wskazane u dorosłych kobiet, badanie USG przezpochwowe.

Wytyczna zaleca laboratoriom stosowanie dokładnych metod oznaczania testosteronu, opartych na chromatografii i spektrometrii mas, zamiast mniej dokładnych immunotestów. Zanim umówisz się na taką wizytę, warto sprawdzić, jak przygotować się do wizyty u ginekologa, żeby dobrze opisać lekarzowi charakter miesiączek i towarzyszące objawy.

  1. Wywiad i badanie fizykalneLekarz pyta o charakter miesiączek i ocenia nasilenie owłosienia w zmodyfikowanej skali Ferrimana i Gallweya.
  2. Badania krwi oceniające androgenyStężenie testosteronu, najlepiej oznaczone metodą wysokiej dokładności, opartą na chromatografii i spektrometrii mas.
  3. Wykluczenie innych przyczynOznaczenie TSH, prolaktyny i 17-hydroksyprogesteronu, a w uzasadnionych przypadkach też innych badań.
  4. USG przezpochwowe, gdy wskazaneU dorosłych kobiet ocena obrazu jajników w USG lub, jako alternatywa, oznaczenie AMH.

Rozpoznanie PCOS nigdy nie opiera się na jednym badaniu. Zanim przejdziemy do tego, co PCOS oznacza dla zdrowia w dłuższej perspektywie, zbierzmy najważniejsze fakty o rozpoznaniu.

  • Kryteria u dorosłych: co najmniej 2 z 3 cech, hiperandrogenizm, zaburzenia owulacji, obraz USG lub AMH, po wykluczeniu innych przyczyn.
  • USG to nie wyrok: sam obraz policystycznych jajników, bez pozostałych cech, nie jest rozpoznaniem PCOS.
  • Próg w USG: co najmniej 20 pęcherzyków o średnicy 2 do 9 milimetrów w co najmniej jednym jajniku.
  • Nastolatki: wymagane obie cechy łącznie, USG i AMH niezalecane, przy jednej cesze stosuje się określenie zwiększonego ryzyka.
  • Wykluczenie innych chorób: TSH, prolaktyna, 17-hydroksyprogesteron, a w uzasadnionych sytuacjach też inne badania.

Jaki jest związek PCOS z insulinoopornością i ryzykiem cukrzycy?

Kobiety z PCOS mają zwiększone ryzyko zaburzeń gospodarki węglowodanowej i cukrzycy typu 2 niezależnie od wieku i masy ciała, a insulinooporność, choć uznawana za istotną cechę PCOS, nie jest rutynowo oceniana za pomocą dostępnych testów z powodu ich ograniczonej dokładności klinicznej.

Insulinooporność występuje u około 50 do 80 procent kobiet z PCOS, a ryzyko nieprawidłowej tolerancji glukozy i cukrzycy typu 2 jest odpowiednio 3,3 i 2,9 razy wyższe niż u kobiet bez tego rozpoznania. Zaburzenia gospodarki węglowodanowej mogą przy tym występować niezależnie od nadwagi czy otyłości, a cukrzyca typu 2 należy do chorób częstszych u kobiet z PCOS. To ryzyko dotyczy całej grupy kobiet z tym rozpoznaniem, nie oznacza pewności rozwinięcia cukrzycy u konkretnej pacjentki.

Jaki jest związek PCOS z ryzykiem sercowo-naczyniowym i rakiem endometrium?

PCOS wiąże się ze zwiększonym ryzykiem czynników ryzyka sercowo-naczyniowego oraz, w wieku przedmenopauzalnym, ze zwiększonym ryzykiem przerostu i raka błony śluzowej macicy, choć bezwzględne ryzyko raka endometrium pozostaje niskie i nie zaleca się jego rutynowego przesiewowego badania.

Wytyczna z 2023 roku zaleca, aby kobiety z PCOS były traktowane jako obarczone zwiększonym ryzykiem chorób układu sercowo-naczyniowego. Polski oficjalny portal pacjenta wymienia w tym kontekście również nadciśnienie tętnicze i hiperlipidemię jako choroby, na które częściej chorują kobiety z tym rozpoznaniem. Żadna z tych informacji nie oznacza, że każda kobieta z PCOS zachoruje, to statystyki populacyjne, nie indywidualna prognoza.

Jak PCOS wpływa na płodność?

PCOS jest jedną z najczęstszych przyczyn niepłodności związanej z brakiem owulacji, jednak samo rozpoznanie nie oznacza niepłodności, a dalsze postępowanie w przypadku starań o ciążę jest indywidualizowane i zwykle zaczyna się od zmiany stylu życia.

WHO podaje, że postępowanie przy niepłodności związanej z PCOS obejmuje zmianę stylu życia oraz, w razie potrzeby, leki lub zabiegi wspomagające owulację. Zaburzenia hormonalne w PCOS prowadzą do braku owulacji i utrudniają zajście w ciążę, choć jej nie przekreślają. Obawy o płodność, które często towarzyszą temu rozpoznaniu, warto omówić z lekarzem, niezależnie od tego, czy aktualnie starasz się o ciążę.

Czego jeszcze nie wiadomo o rozpoznawaniu PCOS?

Ogólna jakość dowodów naukowych dotyczących PCOS pozostaje, według autorów międzynarodowej wytycznej z 2023 roku, niska do umiarkowanej, a dane o dalszych losach nastolatek zakwalifikowanych jako obarczone zwiększonym ryzykiem PCOS są ograniczone.

Autorzy wytycznej wprost piszą, że mimo poprawy w ostatnich pięciu latach konieczne są dalsze badania nad tym powszechnym, lecz wciąż niedostatecznie zbadanym schorzeniem. Przegląd literatury poświęcony diagnostyce w okresie dojrzewania zwraca też uwagę na niewielką liczbę badań śledzących dalsze losy nastolatek, u których rozpoznano jedynie zwiększone ryzyko PCOS. Jeśli po lekturze tego artykułu podejrzewasz u siebie objawy opisane wyżej, dobrym pierwszym krokiem jest sprawdzenie, kiedy iść do ginekologa, niezależnie od tego, czy dotychczas byłaś już u specjalisty z tym tematem.

Najczęstsze pytania

Czy samo USG wystarczy, żeby rozpoznać PCOS?

Nie. Obraz policystycznych jajników w USG, bez towarzyszących zaburzeń miesiączkowania lub cech hiperandrogenizmu, nie jest równoznaczny z rozpoznaniem PCOS, bo taki obraz zdarza się też u zdrowych kobiet, a część pacjentek z PCOS w ogóle nie ma policystycznych jajników.

Czy PCOS rozpoznaje się u nastolatek tak samo jak u dorosłych kobiet?

Nie. U nastolatek wymagane jest jednoczesne stwierdzenie zarówno zaburzeń owulacji, jak i hiperandrogenizmu, a USG oraz oznaczanie AMH nie są zalecane. Przy spełnieniu tylko jednej z tych cech stosuje się określenie zwiększonego ryzyka PCOS, z ponowną oceną najpóźniej 8 lat po pierwszej miesiączce.

Ile kryteriów trzeba spełnić, aby rozpoznać PCOS?

U dorosłych kobiet konieczne jest stwierdzenie co najmniej dwóch z trzech cech: hiperandrogenizmu, zaburzeń owulacji oraz obrazu policystycznych jajników w USG lub podwyższonego AMH, a także wykluczenie innych chorób dających podobny obraz.

Czy podwyższone AMH zawsze oznacza PCOS?

Nie. AMH to dopuszczona w wytycznej z 2023 roku alternatywa dla USG przy ocenie obrazu jajników u dorosłych kobiet, ale samo podwyższone stężenie, bez pozostałych cech kryteriów, nie wystarcza do rozpoznania.

Czy rozpoznanie PCOS oznacza, że nie zajdę w ciążę?

Nie. PCOS jest jedną z najczęstszych przyczyn niepłodności związanej z brakiem owulacji, ale samo rozpoznanie nie oznacza niepłodności, a dalsze postępowanie przy staraniach o ciążę jest indywidualizowane.

Źródła i aktualizacja

Aktualizacja: 10 min czytaniaNa podstawie źródeł: International Evidence-based Guideline for PCOS 2023 (Teede i wsp.), pełny tekst w PMC, WHO, zestawienie faktów o zespole policystycznych jajników (PCOS), Approach to the Patient, wyzwania diagnostyczne w PCOS (Joham i wsp., JCEM 2025), PMC, Kryteria rozpoznania PCOS w okresie dojrzewania, przegląd literatury (Peña i wsp., Diagnostics 2022), PMC, Częstość PCOS u nastolatek w zależności od przyjętych kryteriów rozpoznania (Jakubowska-Kowal i wsp., Frontiers in Endocrinology 2026), PMC, pacjent.gov.pl, Jeśli masz zespół policystycznych jajników (PCOS)
Joanna WójcikRedaktorka, zdrowie i profilaktykaJoanna patrzy na tekst z perspektywy pacjenta: czy wiadomo, co zrobić dalej, o co zapytać i czego nie przeoczyć. Opracowuje treści o zdrowiu psychicznym i ginekologii, dba o wspierający język oraz o praktyczne sekcje, takie jak pytania do lekarza i przygotowanie do wizyty.Zobacz profil autora.

To nie jest porada medyczna i nie zastępuje konsultacji z lekarzem. W nagłych przypadkach dzwoń pod 112.